ทีเดียว เปรียบเหมือนจะนับประมาณน้ำในมหาสมุทร ว่ามีน้ำอยู่เท่านี้อาฬหก
เท่านี้ร้อยอาฬหก เท่านี้พันอาฬหก หรือเท่านี้แสนอาฬหก ดังนี้มิใช่ง่าย
อันที่แท้น้ำในมหาสมุทรนั้นนับว่าเป็นอสงไขย เป็นอัประไมย เป็นมหาอุทก-
ขันธ์ (ห้วงน้ำใหญ่) ทีเดียวฉันใด การที่จะนับประมาณบุญของอริยสาวกผู้
ประกอบพร้อมด้วยท่อธารบุญกุศล ๔ ประการนี้ว่า ท่อธารบุญกุศลเท่านี้ ๆ
นำมาซึ่ง ความสุข ให้ซึ่งผลอันเลิศ มีสุขเป็นวิบาก เป็นทางสวรรค์ เป็นไป
เพื่อผลที่ปรารถนา ที่รักใคร่ ที่ชอบใจ เพื่อประโยชน์ เพื่อสุข ดังนี้มิใช่ง่าย
อันที่แท้ท่อธารบุญกุศลนั้นนับว่าเป็นอสงไขย เป็นอัประไมย เป็นมหาบุญ-
ขันธ์ทีเดียว ฉันนั้นนั่นแล
แม่น้ำมากหลาก อันเป็นที่ฝูงปลา
อาศัยอยู่ ย่อมไหลไปสู่ทะเล อันเป็นที่รับ
น้ำใหญ่ เป็นที่ขังน้ำใหญ่ สุดที่จะประมาณ
เป็นที่ประกอบด้วยสิ่งที่น่ากลัวมา เป็นที่
กำเนิดแห่งรตนะต่าง ๆ ฉันใด ท่อธารบุญ
ย่อมหลั่งไปสู่บัณฑิต ผู้ให้ข้าว น้ำ และ
ให้ผ้า ให้เครื่องที่นอน ที่นั่ง และเครื่อง
ปูลาดเป็นทาน ดุจแม่น้ำทั้งหลายไหลไปสู่
ทะเลฉะนั้น.
จบปฐมปุญญาภิสันทสูตรที่ ๑