พระไตรปิฎก

บุคคลให้โภชนาหารอันปรุงแต่ง แล้วอันสะอาด ประณีต มีรส (แก่ปฏิ- คาหก) ทักษิณาทานนั้นที่บุคคลให้ในท่าน ผู้ดำเนินตรง ผู้ประกอบด้วยจรณะ ผู้ถึง ความเป็นใหญ่ พระพุทธเจ้าทั้งหลายทรง- สรรเสริญว่าเป็นทักษิณาที่รวบรวมบุญด้วย บุญ มีผลมาก. บุคคลเหล่าใด ระลึกถึงทักษิณาทาน เช่นนั้น เกิดความยินดี ขจัดเสียซึ่งมลทิน คือควานตระหนี่ พร้อมทั้งมูลราก ในโลก ย่อมเป็นผู้ไม่ต้องตำหนิ ย่อมเข้าถึงฐานะ อันเป็นสวรรค์. จบสุปปวาสสูตรที่ ๗ อรรถกถาสุปปวาสสูตร พึงทราบวินิจฉัยในสุปปวาสสูตรที่ ๗ ดังต่อไปนี้ :- คำว่า ปัชชเนละ เป็นชื่อนิคมของใคร. บทว่า โกลิยานํ ได้แก่ ของโกลราชตระกูล. บทว่า อายุํ โข ปน ทตฺวา ได้แก่ ครั้นให้อายุ- ทานแล้ว. บทว่า อายุสฺส ภาคินี โหติ ได้แก่ เป็นหญิงได้ลาภคืออายุ หรือเป็นผู้เกิดมีอายุ อธิบายว่า เป็นผู้ได้อายุ. แม้ในบทที่เหลือ ก็นัยนี้ เหมือนกัน .