พระไตรปิฎก

ย่อมเป็นผู้มีส่วน (ได้รับ) วรรณะ สุขะ และพละ อันเป็นของทิพย์บ้าง ของมนุษย์บ้าง ดูก่อนคฤหบดี อริยสาวกเมื่อให้โภชนาหารเป็นทาน ชื่อว่า ให้สถาน ๔ ประการนี้แก่ปฏิคาหกทั้งหลาย บุคคลใดให้โภชนาหาร แก่ปฏิคาหก ผู้มีศีล ผู้บริโภคของที่คนอื่นให้ โดย เคารพตามกาลอันควร บุคคลนั้นชื่อว่าให้ สถาน ๔ ประการ คือ อายุ วรรณะ สุขะ พละ นรชนผู้ให้อายุ ให้วรรณะ ให้สุขะ ให้พละ เกิดในภพใด ๆ ย่อมเป็นผู้อายุยืน มียศ ในภพนั้น ๆ. จบสุทัตตสูตรที่ ๘ อรรถกถาสุทัตตสูตร พึงทราบวินิจฉัยในสุทัตตสูตรที่ ๘ ดังต่อไปนี้ :- บทว่า สญฺตานํ ได้แก่ ปฏิคคาหกผู้สำรวมทางกายและวาจา. บทว่า ปรทตฺตโภชินํ ความว่า ผู้บริโภคของที่บุคคลอื่นให้แล้ว จึงยัง อัตภาพให้เป็นไปอยู่. บทว่า กาเลน ได้แก่ ตามกาลอันควร. บทว่า สกฺกจฺจ ททาติ ความว่า ทำสักการะแล้วให้ด้วยมือของตน. บทว่า จตฺตาริ านานิ อนุปฺปเวจฺฉติ ความว่า ย่อมหลั่ง คือให้อยู่ซึ่งเหตุ ๔. บทว่า ยสวา โหติ ได้แก่ มีบริวารมาก. จบอรรถกถาสุทัตตสูตรที่ ๘