พระไตรปิฎก

เสนาสนะ และคิลานปัจจัย บุญย่อมเจริญ มากแก่บัณฑิตเหล่านั้นทั้งกลางวัน ทั้ง กลางคืน บัณฑิตเหล่านั้นครั้นทำกรรม อันเจริญแล้ว ย่อมไปสู่สถานสวรรค์. จบคิหิสามีจิสูตรที่ ๑๐ จบปุญญาภิสันทวรรคที่ ๑ อรรถกถาคิหิสามิจิสูตร พึงทราบวินิจฉัยในคิหิสามีจิสูตรที่ ๑๐ ดังต่อไปนี้ :- บทว่า คิหิสามีจิปฏิปทํ ได้แก่ ซึ่งข้อปฏิบัติอันสมควรแก่คฤหัสถ์. บทว่า ปจฺจุปฏฺิโต โหติ ความว่า ตั้งสติไว้มั่น เพราะท่านประสงค์จะ นำไปถวาย อธิบายว่า เข้าไปถวายจีวรแก่ภิกษุสงฆ์. บทว่า อุปฏฺิตา แปลว่า ผู้บำรุง. บทว่า เตสํ ทิวา จ รตฺโต จ ความว่า ก็บัณฑิตเหล่าใด ย่อมบำรุงด้วยปัจจัย ๔ อย่างนี้ บุญย่อมเจริญ แก่บัณฑิตเหล่านั้น ทุกเมื่อทั้งกลางวัน ทั้งกลางคืน ด้วยอำนาจการบริจาค และด้วยการระลึกถึง. บทว่า สคฺคญฺจ กมติฏฺานํ ความว่า บัณฑิต ผู้เป็นเช่นนั้น ครั้นทำกรรมอันเจริญแล้ว ย่อมไปสู่สัคคสถานะ ในพระสูตร ทั้ง ๔ เหล่านี้ ตรัสข้อปฏิบัติสำหรับผู้อยู่ครองเรือน ย่อมควรแก่คฤหัสถ์ผู้เป็น โสดาบันและสกทาคามีด้วย. จบอรรถกถาคิหิสามีจิสูตรที่ ๑๐ จบปุญญาภิสันทวรรควรรณนาที่ ๑