พระไตรปิฎก

ดูก่อนคฤหบดี สุข ๔ ประการนี้แล อันคฤหัสถ์ผู้บริโภคกามควรจะ ได้รับตามกาลตามสมัย บุคคลผู้มีปัญญาดีรู้ว่าความไม่เป็น หนี้เป็นสุข และระลึกรู้ว่าความมีทรัพย์ก็ เป็นสุข เมื่อได้จ่ายทรัพย์บริโภคก็รู้ว่าการ จ่ายทรัพย์บริโภคเป็นสุข อนึ่ง ย่อมพิ- จารณาเห็น (สุขที่ยิ่งหย่อนกว่ากัน) ด้วย ปัญญา เมื่อพิจารณาดู ก็ทราบว่าสุข ๔ นี้เป็น ๒ ภาค สุขทั้ง ๓ ประการข้างต้น นั้นไม่ถึงส่วนที่ ๑๖ แห่งสุขเกิดแต่ ประกอบการงานที่ปราศจากโทษ. จบอันนนาถสูตรที่ ๒ อรรถกถาอันนนาถสูตร พึงทราบวินิจฉัยในอันนนาถสูตรที่ ๒ ดังต่อไปนี้ :- บทว่า อธิคมนียานิ คือ พึงถึง. บทว่า กามโภคินา คือ ผู้บริโภควัตถุกาม และกิเลสกาม. บรรดาสุขมีอัตถิสุขเป็นต้น สุขที่เกิดขึ้นว่า โภคทรัพย์มีอยู่ ชื่อว่าอัตถิสุข สุขเกิดแต่ความมีทรัพย์. สุขที่เกิดขึ้นแก่บุคคล ผู้ใช้จ่ายโภคทรัพย์ ชื่อว่าโภคสุข สุขเกิดแต่การจ่ายทรัพย์บริโภค. สุขที่เกิดขึ้น ว่าเราไม่เป็นหนี้ ชื่อว่าอันณสุข สุขเกิดแต่ความไม่ต้องเป็นหนี้. สุขที่เกิดขึ้น ว่าเราปราศจากโทษ ไม่เป็นโทษ ชื่อว่าอนวัชชสุข สุขเกิดแต่การประกอบการ งานที่ไม่มีโทษ.