พระไตรปิฎก

๖. สราคสูตร ว่าด้วยบุคคล ๔ จำพวก [๖๖] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๔ จำพวกนี้มีปรากฏอยู่ในโลก บุคคล ๔ จำพวกคือใคร คือ สราโค บุคคลมีราคะ สโทโส บุคคลมีโทสะ สโมโห บุคคลมีโมหะ สมาโน บุคคลมีมาน ภิกษุทั้งหลาย นี้แลบุคคล ๔ จำพวก มีปรากฏอยู่ในโลก บุคคลผู้กำหนัดเหล้าในอารมณ์ที่ชวน กำหนัดทั้งหลาย เพลิดเพลินยินดีในปิยรูป (สิ่งที่น่ารักใคร่) เป็นคนทราม ลูกโมหะ ผูกไว้แล้ว ยิ่งเพิ่มเครื่องผูกพัน (อื่น ๆ) ขึ้น. คนเขลาทำอกุศลกรรมที่เกิดเพราะ ราคะบ้าง เกิดเพราะโทสะบ้าง เกิดเพราะ โมหะบ้าง อันเป็นกรรม มีความคับแค้น มีผลเป็นทุกข์ คนเขลาเหล่านั้นเป็นคน อันอวิชชาปิดบังแล้ว เป็นคนบอดมือ ไม่มีจักษุ (คือปัญญา) ธรรม ๓ มีอยู่ อย่างใด เขาก็เป็นอยู่เหมือนอย่างนั้น ไม่ รู้สึกตัวว่าเป็นอย่างนั้นเสียด้วย. จบสราคสูตรที่ ๖