Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 35 หน้าที่ 355

เล่ม มมร. 35 หน้า 355 ข้อ 137
แม้ขณะนั้น ฉะนั้น ท่านแม้บำเพ็ญวิปัสสนาล้วน ก็ทำให้บริบูรณ์ในสมาธิ โดยแท้ จำพวกที่สี่ ได้แก่พระขีณาสพเท่านั้น จริงอยู่ พระขีณาสพนั้น ชื่อว่าทำให้บริบูรณ์ในศีลสมาธิและปัญญาทั้งหมด เพราะท่านละธรรมที่เป็น ข้าศึกต่อศีลเป็นต้นทั้งหมดได้แล้ว. จบอรรถกถาปฐมสีลสูตรที่ ๗ ๗. ทุติยสีลสูตร ว่าด้วยบุคคล ๔ จำพวก [๑๓๗] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๔ จำพวกนี้ มีปรากฏอยู่ในโลก ๔ จำพวกเป็นไฉน คือ บุคคลบางคนเป็นผู้ไม่หนักในศีล สมาธิ ปัญญา ไม่มีศีล สมาธิ ปัญญาเป็นอธิปไตย ๑ บุคคลบางคนเป็นผู้หนักในศีล มีศีลเป็นอธิปไตย แต่ไม่หนักใน สมาธิ ปัญญา ไม่มีสมาธิ ปัญญาเป็นอธิปไตย ๑ บุคคลบางคนเป็นผู้หนักในศีล สมาธิ มีศีล สมาธิ เป็นอธิปไตย แต่ไม่หนักในปัญญา ไม่มีปัญญาเป็นอธิปไตย ๑ บุคคลบางคนเป็นผู้หนักในศีล สมาธิ ปัญญา มีศีล สมาธิ ปัญญา เป็นอธิปไตย ๑ นี้แลบุคคล ๔ จำพวก มีปรากฏอยู่ในโลก. จบทุติยสีลสูตรที่ ๗ แม้ในทุติยสีลสูตรที่ ๗ พึงทราบการกำหนดบุคคล โดยนัยอันกล่าว แล้วในปฐมสีลสูตรที่ ๖.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka