Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 35 หน้าที่ 366

เล่ม มมร. 35 หน้า 366 ข้อ 149
๙. ทุติยจริตสูตร ว่าด้วยวจีสุจริต ๔ [๑๔๙] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย วจีสุจริต ๔ นี้ ฯลฯ คือ สจฺจวาจา พูดจริง อปิสุณวาจา ไม่พูดส่อเสียด สณฺหวาจา พูดสุภาพ มนฺตาภาสา พูดด้วยปัญญา ภิกษุทั้งหลาย นี้แล วจีสุจริต ๔. จบทุติยจริตสูตรที่ ๙ อรรถกถาทุติยจริตสูตร พึงทราบวินิจฉัยในทุติยจริตสูตรที่ ๙ ดังต่อไปนี้ :- บทว่า สณฺหวาจา ได้แก่ วาจาอ่อนโยน. บทว่า มนฺตาภาสา ได้แก่ เรื่องที่กำหนดด้วยปัญญา ที่เรียกว่ามันตาแล้ว จึงกล่าว. จบอรรถกถาทุติยจริตสูตรที่ ๙
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka