Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 35 หน้าที่ 483

เล่ม มมร. 35 หน้า 483 ข้อ 193
ภัท. เพื่อประโยชน์ พระเจ้าข้า. พ. ดูก่อนภัททิยะ ก็บุคคลผู้ไม่โลภนี้ ไม่ถูกความโลภครอบงำ ย่ำยีจิต ย่อมไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ลักทรัพย์ ไม่คบชู้ ไม่พูดเท็จ และชักชวนผู้อื่น เพื่อความเป็นอย่างนั้น ข้อนี้ย่อมเป็นไปเพื่อประโยชน์เกื้อกูล เพื่อสุขตลอด กาลนานหรือ ? ภัท. อย่างนั้น พระเจ้าข้า. พ. ดูก่อนภัททิยะ ท่านจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน ความไม่ โกรธ...ความไม่หลง. ..ความไม่แข่งดี เกิดขึ้นในภายในของบุรุษ ย่อม เกิดขึ้นเพื่อประโยชน์เกื้อกูล หรือเพื่อมิใช่ประโยชน์เกื้อกูล ? ภัท. เพื่อประโยชน์เกื้อกูล พระเจ้าข้า. พ. ดูก่อนภัททิยะ ก็บุคคลผู้ไม่แข่งดีนี้ ไม่ถูกความแข็งดีครอบงำ ย่ำยีจิต ย่อมไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ลักทรัพย์ ไม่คบชู้ ไม่พูดเท็จ และชักชวนผู้อื่น เพื่อความเป็นอย่างนั้น ข้อนี้ย่อมเป็นไปเพื่อประโยชน์เกื้อกูล เพื่อสุขตลอด กาลนานหรือ ? ภัท. อย่างนั้น พระเจ้าข้า. พ. ดูก่อนภัททิยะ ท่านจะสำคัญความข้อนั้น เป็นไฉน ธรรมเหล่านี้ เป็นกุศล หรือเป็นอกุศล ? ภัท. เป็นกุศล พระเจ้าข้า. พ. มีโทษหรือหาโทษมิได้ ? ภัท. หาโทษมิได้ พระเจ้าข้า. พ. วิญญูชนติเตียนหรือสรรเสริญ ? ภัท. วิญญูชนสรรเสริญ พระเจ้าข้า.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka