พระไตรปิฎก

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุไม่ถูกไฟไหม้อย่างไร ภิกษุในธรรมวินัยนี้ เป็นผู้ละอัสมิมานะได้แล้ว ตัดรากขาดแล้ว ทำให้เป็นเหมือนตาลยอดด้วน ทำไม่ให้มี ไม่ให้เกิดขึ้นอีกต่อไปเป็นธรรมดา ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุ ชื่อว่า ไม่ถูกไฟไหม้อย่างนี้แล. จบเปมสูตรที่ ๑๐ จบมหาวรรคที่ ๕ จบจตุตถปัณณาสก์ อรรถกถาเปมสูตร พึงทราบวินิจฉัยในเปมสูตรที่ ๑๐ ดังต่อไปนี้ :- บทว่า น อุสฺเสเนติ ได้แก่ ไม่ยกขึ้นด้วยอำนาจทิฏฐิ. บทว่า ปฏิสฺเสเนติ ได้แก่ มีผู้โกรธก็ไม่ถือเป็นเหตุทะเลาะบาดหมาง. บทว่า น ธูปายติ ได้แก่ ไม่บังหวนควัน (ไม่ครุ่นคิด) ด้วยอำนาจตัณหาวิจริตอาศัย ขันธบัญจกภายใน. บทว่า น ปชฺชลติ ได้แก่ ไม่ลุกเป็นเปลวด้วยอำนาจ ตัณหาวิจริตอาศัยขันธบัญจกภายนอก. บทว่า น ปชฺฌายติ ได้แก่ ไม่ไหม้ ด้วยอำนาจอัสมิมานะ (การถือเราถือเขา). บทที่เหลือพึงทราบโดยนัยแห่งบาลี นั่นแล วัฏฏะวิวัฏฏะตรัสไว้แล้วในสูตรนี้. จบอรรถกถาเปมสูตรที่ ๑๐ จบมหาวรรควรรณนาที่ ๕ จตุตถปัณณาสก์ จบบริบูรณ์