พระไตรปิฎก

๗. พหุการสูตร ว่าด้วยธรรมมีอุปการะมากแก่มนุษย์ [๒๔๙] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการนี้ เป็นธรรมมี อุปการะมากแก่มนุษย์ ธรรม ๔ ประการเป็นไฉน คือ สปฺปุริสสํเสโว คบสัตบุรุษ สทฺธมฺมสฺสวนํ ฟังพระสัทธรรม โยนิโสมนสิกาโร ทำในใจโดยแยบคาย ธมฺมานุธมฺมปฏิปตฺติ ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม นี้แล ธรรม ๔ ประการ เป็นธรรมมีอุปการะมากแก่มนุษย์. จบพหุการสูตรที่ ๗ ๘. ปฐมโวหารสูตร ว่าด้วยอนริยโวหาร ๔ [๒๕๐] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อนริยโวหาร (การพูดไม่ใช่อย่างอริยะ) ๔ นี้ อนริยโวหาร ๔ เป็นไฉน คือ อทิฏเ ทิฏฺวาทิตา ไม่เห็น กล่าวว่าเห็น อสฺสุเต สุตวาทิตา ไม่ได้ยิน กล่าวว่าได้ยิน อมุเต มุตวาทิตา ไม่ทราบ กล่าวว่าทราบ อวิญฺาเต วิญฺาตวาทิตา ไม่รู้ กล่าวว่ารู้ นี้แล อนริยโวหาร ๔. จบปฐมโวหารสูตรที่ ๘