พระไตรปิฎก

มารดาบิดาผู้ฉลาด เล็งเห็นฐานะ ๕ ประการจึงปรารภนาบุตร ด้วยหวังว่าบุตร ที่เราเลี้ยงมาแล้ว จักเลี้ยงตอบเรา จักทำ กิจแทนเรา วงศ์สกุลจักดำรงอยู่ได้นาน บุตรจักปกครองทรัพย์มรดก และเมื่อเรา ตายไปแล้ว บุตรจักบำเพ็ญทักษิณาทานให้ มารดาบิดาผู้ฉลาดเล็งเห็นฐานะเหล่านี้ จึง ปรารถนาบุตร ฉะนั้น บุตรผู้เป็นสัปบุรุษ ผู้สงบ มีกตัญญูกตเวที เมื่อระลึกถึงบุรพ- คุณของท่าน จึงเลี้ยงมารดาบิดา ทำกิจ แทนท่าน เชื่อฟังโอวาท เลี้ยงสนอง พระคุณท่าน สมดังที่ท่านเป็นบุรพการี ดำรงวงศ์สกุล บุตรผู้มีศรัทธา สมบูรณ์ ด้วยศีล ย่อมเป็นที่สรรเสริญทั่วไป. จบปุตตสูตรที่ ๙ อรรถกถาปุตตสูตร พึงทราบวินิจฉัยในปุตตสูตรที่ ๙ ดังต่อไปนี้ :- บทว่า ภโต วา โน ภวิสฺสติ ความว่า บุตรที่เราเลี้ยงมาแล้ว ประคบประหงมมาแล้ว ด้วยให้ดื่มน้ำนมและยังมือและเท้าให้เจริญเติบโต เป็นต้น ในเวลาเราแก่ เขาจักเลี้ยงเรา ด้วยการล้างมือและเท้า ให้อาบน้ำ