พระไตรปิฎก

ตติยปัณณาสก์ ผาสุวิหารวรรควรรณนาที่ ๑ อรรถกถาเวสารัชชกรณสูตร พึงทราบวินิจฉัยในเวสารัชชกรณสูตรที่ ๑ แห่งตติยปัณณาสก์ ดังต่อไปนี้ :- บทว่า เวสารชฺชกรณา ได้แก่ เครื่องนำมาซึ่งความแกล้วกล้า. บทว่า สารชฺชํ โหติ ความว่า ย่อมมีโทมนัส- จบอรรถกถาเวสารัชชกรณสูตรที่ ๑ ๒. สังกิตสูตร ว่าด้วยธรรมที่ทำให้เป็นที่น่ารังเกียจ [๑๐๒] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ย่อมเป็นที่รังเกียจสงสัยว่าเป็นปาปภิกษุ แม้จะเป็นผู้มีอกุปปธรรม ธรรม ๕ ประการเป็นไฉน คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ย่อมเป็นผู้คบหาหญิงแพศยา ย่อมเป็นผู้คบหาหญิงหม้าย ย่อมเป็นผู้คบหาสาวเทื้อ ย่อมเป็นผู้คบหา บัณเฑาะก์ ย่อมเป็นผู้คบหาภิกษุณี ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบ ด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล ย่อมเป็นที่รังเกียจสงสัยว่าเป็นปาปภิกษุ แม้จะ เป็นผู้มีอกุปปธรรม. จบสังกิตสูตรที่ ๒