พระไตรปิฎก

ผู้อื่น กล่าวคำเท็จ และประกอบการดื่ม สุราเมรัยเนือง ๆ นรชนนั้นไม่ละเวร ๕ ประการแล้ว เราเรียกว่า เป็นผู้ทุศีล มี ปัญญาทราม ตายไปแล้วย่อมเข้าถึงนรก. นรชนใดไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ถือเอาสิ่งของ ที่เจ้าของมิได้ให้ในโลก ไม่คบชู้ภรรยา ของผู้อื่น ไม่กล่าวคำเท็จและไม่ประกอบ การดื่มสุราและเมรัย นรชนนั้นละเวร ๕ ประการแล้ว เราเรียกว่าเป็นผู้มีศีล มี ปัญญา เมื่อตายไปแล้ว ย่อมเข้าถึงสุคติ. จบเวรสูตรที่ ๔ อรรถกถาเวรสูตร พึงทราบวินิจฉัยในเวรสูตรที่ ๔ ดังต่อไปนี้ :- บทว่า ภยานิ ได้แก่ ภัยอันทำให้จิตสะดุ้งแล้ว. บทว่า เวรานิ ได้แก่ อกุศลเวรบ้าง บุคคลเวรบ้าง. บทว่า เจตสิกํ ได้แก่ ทุกข์อาศัย จิต. บทว่า ทุกฺขํ ได้แก่ทุกข์มีกายประสาทเป็นวัตถุที่ตั้ง. บทว่า โทมนสฺสํ ได้แก่ โทมนัสเวทนา. ในสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสการละ ด้วยวิรัติ เจตนางดเว้น. จบอรรถกถาเวรสูตรที่ ๔