Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 36 หน้าที่ 384

เล่ม มมร. 36 หน้า 384 ข้อ 179
พุทธเจ้าเสมอ และพึงตรึกถึงพระธรรม เสมอ พึงอบรมจิตให้ปราศจากพยาบาท อันเป็นประโยชน์เกื้อกูลแก่เทวโลก ทัก- ษิณาทานที่ผู้ต้องการบุญ แสวงหาบุญให้ แล้ว ในสัตบุรุษก่อน ในเมื่อไทยธรรม เกิดขึ้นแล้ว ย่อมเป็นทักษิณามีผลไพบูลย์. ดูก่อนสารีบุตร เราจักบอกสัตบุรุษ ให้ จงฟังคำของเรา ในบรรดาโค ดำ ขาว แดง หมอก พร้อย หม่น หรือ แดงอ่อน ชนิดใดชนิดหนึ่ง โคที่ฝึกแล้ว ย่อมเกิดเป็นโคหัวหน้าหมู่ใด หัวหน้าหมู่ ตัวนั้นเป็นโคที่นำธุระไปได้ สมบูรณ์ด้วย กำลัง เดินได้เรียบร้อยและเร็ว คนทั้งหลาย ย่อมเทียมโคตัวนั้นในการขนภาระ ไม่ คำนึงถึงสีของมัน ฉันใด ในหมู่มนุษย์ ก็ฉันนั้นเหมือนกัน ในชาติอย่างใดอย่าง- หนึ่ง คือ กษัตริย์ พราหมณ์ แพศย์ ศูทร จัณฑาล ปุกกฺสะ บรรดามนุษย์ เหล่านั้นทุก ๆ ชาติ คนผู้ที่ฝึกแล้ว ย่อม เกิดเป็นผู้มีวัตรดี ตั้งอยู่ในธรรม สมบูรณ์ ด้วยศีล กล่าวคำสัตย์ มีใจประกอบด้วย หิริ ละชาติและมรณะได้แล้ว อยู่จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka