พระไตรปิฎก

เป็นวัตร เพราะอาศัยความเป็นผู้มีความปรารถนาน้อย ความสันโดษ ความ ขัดเกลา ความสงัด ความเป็นผู้มีความต้องการด้วยข้อปฏิบัติอันงามเช่นนี้ เป็นผู้เลิศ ประเสริฐ เป็นประธาน สูงสุด และล้ำเลิศแห่งภิกษุผู้ถือฉัน เฉพาะในบาตรเป็นวัตร ๕ จำพวกนี้ ฉันนั้นเหมือนกัน. จบปัตตปิณฑิกสูตรที่ ๑๐ จบอรัญญวรรคที่ ๔ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. อารัญญกสูตร ๒. ปังสุกูกสูตร ๓. รุกขมูลิกสูตร ๔. โสสา- นิกสูตร ๕. อัพโภกาสิกสูตร ๖. เนสัชชิกสูตร ๗. ยถาสันถติกสูตร ๘. เอกาสนิกสูตร ๙. ขลุปัจฉาภัตติกสูต ๑๐. ปัตตปิณฑิกสูตร และ อรรถกถา.