พระไตรปิฎก

ข้าพระองค์ได้สดับ จากพระองค์ผู้ เป็นพระอรหันต์ ดังนี้ว่า มนุษย์ทั้งหลาย ย่อมนอบน้อมพระสัมพุทธเจ้า พระองค์ใด ผู้เป็นมนุษย์ทรงฝึกฝนพระองค์แล้ว มีจิต ตั้งมั่น ดำเนินไปในทางประเสริฐ ทรง ยินดีในธรรมที่ยังจิตให้เข้าไปสงบ ทรง ถึงฝั่งแห่งธรรมทั้งปวง แม้เทวดาทั้งหลาย ก็ย่อมนอบน้อมพระสัมพุทธเจ้า พระองค์ นั้น ผู้ก้าวล่วงสังโยชน์ทั้งปวง ทรงออก จากกิเลสเครื่องร้อยรัด ทรงบรรลุธรรม ที่ไม่มีกิเลสเครื่องร้อยรัด ทรงยินดีใน ธรรมอันเป็นที่ออกไปจากกามทั้งหลาย คล้ายทองคำที่พ้นแล้วจากหิน ฉะนั้น พระ องค์เป็นผู้ประเสริฐ รุ่งเรืองล่วงสรรพสัตว์ คล้ายขุนเขาหิมวันต์ สูงกว่าภูเขาศิลาลูก อื่น ฉะนั้น พระองค์ผู้ทรงนามว่านาคะ อันเป็นจริงนี้เป็นผู้ยิ่งกว่าเทวดาทั้งปวงผู้มี นามว่านาคะ ข้าพระองค์จะขี้แจง ซึ่ง ความที่พระองค์ เป็นผู้เปรียบด้วยช้าง เพราะพระองค์ไม่ทรงทำความชั่ว มีโสรัจ- จะและอวิหิงสา เป็นเท้าหน้าทั้งสองของ พระองค์ ผู้เป็นเพียงดังช้างตัวประเสริฐ ตบะ และพรหมจรรย์เป็นเท้าหลังทั้งสอง