Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 36 หน้าที่ 648

เล่ม มมร. 36 หน้า 648 ข้อ 314
บานอยู่ในโลก อันตัณหา มานะ ทิฏฐิไม่ ฉาบทาพระองค์ให้ติดอยู่กับโลก เหมือน ดอกปทุมไม่เปียกน้ำ ฉะนั้น ไฟกอง ใหญ่ลุกรุ่งโรจน์ ย่อมดับเพราะหมดเชื้อ ฉันใด พระองค์ผู้เป็นช้างตัวประเสริฐ ก็ฉันนั้น คือ เมื่อสังขารทั้งหลายสงบ แล้ว ก็เรียกกันว่าเสด็จนิพพานข้ออุปมา ที่ให้รู้เนื้อความแจ้งชัดนี้ อันวิญญูชนทั้ง หลายแสดงไว้แล้ว พระอรหันต์ผู้เป็นช้าง ตัวประเสริฐอย่างยอดเยี่ยมทั้งหลาย ย่อม รู้แจ้งชัดซึ่งพระองค์ผู้เป็นช้างตัวประเสริฐ ซึ่งพระกาฬุทายีผู้เป็นช้างตัวประเสริฐ แสดงไว้แล้ว พระองค์ผู้เป็นช้างตัว ประเสริฐ ทรงปราศจากราคะ ทรง- ปราศจากโทสะ ทรงปราศจากโมหะ ทรง หาอาสวกิเลสมิได้ เมื่อทรงละสรีระ ก็ ทรงหาอาสวกิเลสมิได้ จักเสด็จปรินิพพาน. จบนาคสูตรที่ ๑
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka