Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 36 หน้าที่ 800

เล่ม มมร. 36 หน้า 800 ข้อ 347
อรหันตวรรควรรณนาที่* ๓ อรรถกถาทุกขสูตร พึงทราบวินิจฉัยในทุกขสูตรที่ ๑ แห่งอรหัตตวรรคที่ ๓ ดังต่อ ไปนี้ :- บทว่า สวิฆาตํ ความว่า ประกอบไปด้วยความคับแค้น คือมี อุปัทวะ. บทว่า สปริฬาหํ ความว่า มีความกระวนกระวาย ด้วยความ กระวนกระวายทางกาย และทางจิต. บทว่า ปาฏิกงฺขา ความว่า พึงหวัง คือมีอยู่แน่นอน. จบอรรถกถาทุกขสูตรที่ ๑ ๒. อรหัตตสูตร ว่าด้วยผู้ควรและไม่ควรบรรลุอรหัตผล [๓๔๗] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุไม่ละธรรม ๖ ประการ ย่อม เป็นผู้ไม่ควรเพื่อทำให้แจ้งซึ่งอรหัต ธรรม ๖ ประการเป็นไฉน ? คือ มานะ ความถือตัว ๑ โอมานะ ความสำคัญว่าเลวกว่าเขา ๑ อติมานะ ความ เย่อหยิ่ง ๑ อธิมานะ ความเข้าใจผิด ๑ ถัมภะ ความหัวดื้อ ๑ อตินิปาตะ ความดูหมิ่นตนเองว่าเป็นคนเลว ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุไม่ละธรรม ๖ ประการนี้แล ย่อมเป็นผู้ไม่ควร เพื่อกระทำให้แจ้งซึ่งอรหัต. * อรรถกถาเป็นวรรคที่ ๘
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka