Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 36 หน้าที่ 834

เล่ม มมร. 36 หน้า 834 ข้อ 379
วรรคที่ไม่ได้สงเคราะห์เข้าในปัณณาสก์ ติกวรรคที่ ๑ อรรถกถาราคสูตร พึงทราบวินิจฉัยในราคสูตรที่ ๑ แห่งติกวรรคที่ ๑ ดังต่อไปนี้ :- บทว่า อสุภา ได้แก่ อสุภกัมมัฏฐาน. บทว่า เมตฺตา ได้แก่ เมตตากัมมัฏฐาน. บทว่า ปญฺา ได้แก่ มรรคปัญญา พร้อมด้วยวิปัสสนา. จบอรรถกถาราคสูตรที่ ๑ ๒. ทุจริตสูตร ว่าด้วยธรรมที่ควรละและควรเจริญ [๓๗๙] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๓ ประการนี้ ๓ ประการ เป็นไฉน ? คือ กายทุจริต ๑ วจีทุจริต ๑ มโนทุจริต ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๓ ประการนี้แล ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๓ ประการ อันภิกษุพึง ให้เจริญเพื่อละธรรม ๓ ประการเหล่านี้ ๓ ประการเป็นไฉน ? คือ กายสุจริต อันภิกษุพึงให้เจริญเพื่อละกายทุจริต ๑ วจีสุจริต อันภิกษุพึงให้เจริญเพื่อละ วจีทุจริต ๑ มโนสุจริต อันภิกษุพึงให้เจริญเพื่อละมโนทุจริต ๑ ดูก่อนภิกษุ ทั้งหลาย ธรรม ๓ ประการนี้ อันภิกษุพึงให้เจริญเพื่อละธรรม ๓ ประการนี้แล. จบทุจริตสูตรที่ ๒
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka