Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 37 หน้าที่ 36

เล่ม มมร. 37 หน้า 36 ข้อ 17
๗. ทุกขสูตร [๑๗] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๗ จำพวกนี้ เป็นผู้ควร ของคำนับ ฯลฯ เป็นนาบุญของโลกไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า ๗ จำพวก เป็นไฉน บุคคลบางคนในโลกนี้ พิจารณาเห็นความทุกข์ มีความ สำคัญว่าเป็นทุกข์ ทั้งรู้ว่าเป็นทุกข์ ในสังขารทั้งปวง ฯลฯ ดูก่อน ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๗ จำพวกนี้แล เป็นผู้ควรของคำนับ เป็นผู้ควร ขอต้อนรับ เป็นผู้ควรของทำบุญ เป็นควรกระทำอัญชลี เป็น นาบุญของโลกไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า. จบ ทุกขสูตรที่ ๗ อรรถกถาทุกขสูตรที่ ๗ ทุกขสูตรที่ ๗ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้. บทว่า ทุกฺขานุปสฺสี ได้แก่ บุคคลผู้ตามเห็นอาการคือ ความ ไม่บีบคั้น โดยความเป็นทุกข์. จบ อรรถกถาทุกขสูตรที่ ๗
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka