Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 37 หน้าที่ 199

เล่ม มมร. 37 หน้า 199 ข้อ 60
ภริยาของบุรุษเห็นปานนี้เรียกว่า อัยยาภริยา ภริยาเสมอด้วยนาย ภริยาใดอนุเคราะห์ด้วย ประโยชน์เกื้อกูลทุกเมื่อ ตามรักษาสามีเหมือน มารดารักษาบุตร รักษาทรัพย์ที่สามีเหมือน ภริยาของบุรุษเห็นปานนี้เรียกว่า มาตาภริยา ภริยาเสมอด้วยมารดา ภริยาที่เป็นเหมือนพี่สาว น้องสาว มีความเคารพในสามีของตน เป็นคน ละอายบาป เป็นไปตามอำนาจสามี ภริยาของบุรุษ เห็นปานนี้เรียกว่า ภคินีภริยา ภริยาเสมอด้วย พี่สาวน้องสาว ภริยาใดในโลกนี้เห็นสามีแล้ว ชื่นชมยินดี เหมือนเพื่อนผู้จากไปนานแล้วกลับ มาเป็นหญิงมีตระกูล มีศีล มีวัตรปฏิบัติสามี ภริยาใดสามีเฆี่ยนตี ขู่ตะคอกก็ไม่โกรธ ไม่คิด พิโรธโกรธตอบสามี อดทนได้ เป็นไปตามอำนาจ สามี ภริยาของบุรุษเห็นปานนี้เรียกว่า ทาสีภริยา ภริยาเสนอด้วยทาสี ภริยาที่เรียกว่าวธกาภริยา ๑ โจรีภริยา ๑ อัยยาภริยา ๑ ภริยาทั้ง ๓ จำพวกนั้น ล้วนแต่เป็นคนทุศีลหลาบช้า ไม่เอื้อเฟื้อ เมื่อตาย ไป ย่อมเข้าถึงนรก ส่วนภริยาที่เรียกว่า มาตา ภริยา ๑ ภคินีภริยา ๑ สขีภริยา ๑ ทาสีภริยา ๑ ภริยาทั้ง ๔ จำพวกนั้น เพราะตั้งอยู่ในศีล ถนอม รักไว้ยั่งยืน เมื่อตายไป ย่อมเข้าถึงสุคติ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka