พระไตรปิฎก

ย่อมเดือดร้อนเหมือนถูกไฟไหม้ คนผู้โกรธย่อม แสดงความแก้อยากก่อน เหมือนไฟแสดงควัน ก่อน ในกาลใด ความโกรธเกิดขึ้น คนย่อมโกรธ ในกาลนั้น คนนั้นไม่มีหิริ ไม่มีโอตตัปปปะ และไม่ มีความเคารพ คนที่ถูกความโกรธครอบงำย่อม ไม่มีความสว่างแม้แต่น้อยเลย กรรมใดยังห่าง ไกลจากธรรม อันให้เกิดความเดือดร้อน เราจัก บอกกรรมเหล่านั้น เธอทั้งหลายจงฟังธรรมนั้น ไปตามลำดับ คนโกรธฆ่าบิดาก็ได้ ฆ่ามารดาของ ตนก็ได้ ฆ่าพระขีณาสพก็ได้ ฆ่าปุถุชนก็ได้ ลูก ที่มารดาเลี้ยงไว้จนได้ลืมตาดูโลกนี้ ลูกเช่นนั้น กิเลสหยาบช้า โกรธขึ้นมาย่อมฆ่าแม้มารดานั้นผู้ ให้ชีวิตความเป็นอยู่ได้ จริงอยู่ สัตว์เหล่านั้นมี ตนเป็นเครื่องเปรียบเทียบ เพราะคนเป็นที่รัก อย่างยิ่ง คนโกรธหมกมุ่นในรูปต่าง ๆ ย่อมฆ่า ตัวเองได้เพราะเหตุต่าง ๆ ย่อมฆ่าตัวเองด้วยดาบ บ้าง กินยาพิษบ้าง เอาเชือกผูกคอตายบ้าง โดด เขาตายบ้าง คนเหล่านั้นเมื่อกระทำกรรมอันมีแต่ ความเสื่อมและทำลายตนก็ไม่รู้สึกความเสื่อม เกิดแต่โกรธ ตามที่กล่าวมานี้ เป็นบ่วงของมัจจุ- ราช มีถ้ำเป็นที่อยู่อาศัย บุคคลผู้มักโกรธ มีการ ฝึกตน คือปัญญา ความเพียรและสัมมาทิฏฐิ พึง