Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 37 หน้าที่ 270

เล่ม มมร. 37 หน้า 270 ข้อ 69
ให้ผุดขึ้น อธิบายว่าให้ตั้งขึ้น. บทว่า อตฺตตฺถํ ได้แก่ ประโยชน์อัน เป็นโลกิยะ และโลกุตตระ ทั้งที่เป็นไปในภพนี้และภพหน้า. แม้ใน ประโยชน์ผู้อื่นและประโยชน์ทั้งสอง ก็นัยนี้เหมือนกัน. คำที่เหลือ ในพระสูตรนี้ ที่ควรกล่าวทั้งหมดได้กล่าวไว้แล้ว ในเหตุเกิดแห่ง เรื่องของจูฬัจฉราสังฆาตสูตรนั่นแล. ก็แล พระศาสดาครั้นตรัส สูตรนี้แล้ว จึงตรัสจูฬัจฉราสังฆาตสูตร. จบ อรถกถาอัคคิชันโธปมสูตรที่ ๘
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka