Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 37 หน้าที่ 283

เล่ม มมร. 37 หน้า 283 ข้อ 81
วินัยธรวรรคที่ ๘ อรรถกถาปฐมวินัยธรรมสูตรที่ ๑ วรรค ๘ ปฐมวินัยธรสูตรที่ ๑ (ข้อ ๗๒) มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้. บทว่า อาปตฺตึ ชานาติ ความว่า ย่อมรู้อาบัตินั่นแหละว่า เป็นอาบัติ. แม้ในบทที่เหลือก็นัยนี้เหมือนกัน. จบ อรรถกถาปฐมวินัยธรสูตรที่ ๑ อรรถกถาทุติยวินัยธรสูตรที่ ๒ ทุติยวินยธรสูตรที่ ๒ ( ข้อ ๗๓) มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้. บทว่า สฺวาคตานิ แปลว่า มาดีแล้ว คือ คล่องดีแล้ว. บทว่า สุวิภตฺตานิ ความว่า แบ่งเป็นส่วนไว้ด้วยดีแล้ว. บทว่า สุปฺปวตฺตินี ความว่า เป็นไปด้วยดี ในที่ นึกได้ ๆ คือ สวดได้คล่องแม่นยำ บทว่า สุวินิจฺฉิตานิ แปลว่า วินิจฉัยดีแล้ว. บทว่า สุตฺตโส ได้แก่ โดยวิภังค์. บทว่า อนุพฺพญฺชนโส ได้แก่ โดยขันธกะ และบริวาร. จบ อรรถกถาทุติยวินัยธรสูตรที่ ๒
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka