Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 37 หน้าที่ 307

เล่ม มมร. 37 หน้า 307 ข้อ 94
อรรถกถาทุติยอัปปิยสูตร ๔ ทุติยอัปปิยสูตรที่ ๔ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้. บทว่า อนวญฺตฺติกาโม ความว่า ไม่ประสงค์ดูหมิ่นว่า โอหนอ คนอื่นไม่พึงดูหมิ่นเรา. บทว่า อกาลญฺญู ได้แก่ ไม่รู้กาล หรือมิใช่กาล คือ คือพูดในเวลามิใช่กาล. บทว่า อสุจี ได้แก่ ผู้ประกอบ ด้วยกายกรรมอันไม่สะอาดเป็นต้น. จบ อรรถกถาทุติยอัปปิยสูตรที่ ๔
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka