Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 37 หน้าที่ 679

เล่ม มมร. 37 หน้า 679 ข้อ 192
อรรถกถาสมณสูตรที่ ๕ สมณสูตรที่ ๕ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้. บทว่า ยํ สมเณน ความว่า คุณชาติใดอันสมณะพึงถึง. บทว่า วุสีมตา ได้แก่ อยู่จบพรหมจรรย์. บทว่า มุตฺโต โมเจมิ พนฺธนา ความว่า เราเป็นผู้พ้นจากเครื่องผูกทั้งปวงด้วยตนเองแล้ว ยังทำมหาชนให้พ้นจากเครื่องผูกมีราคะเป็นต้นด้วย. บทว่า ปรมทนฺโต ความว่า เป็นผู้อันใคร ๆ อื่นไม่ได้ให้ศึกษา ไม่ได้ให้ โอวาท รู้แจ้งสยัมภูญาณ ชื่อว่า เป็นผู้ฝึกแล้วอย่างเยี่ยม เพราะฝึก แล้วด้วยประโยชน์อย่างยิ่ง. บทว่า ปรินิพฺพุโต ได้แก่ ปรินิพพาน แล้วด้วยกิเลสปรินิพพาน. จบ อรรถกถาสมณสูตรที่ ๕
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka