Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 37 หน้าที่ 862

เล่ม มมร. 37 หน้า 862 ข้อ 242
โดยไม่ลำบาก. บทว่า อติปาเตยฺย คือ ล่วงเลยไปได้ (ทะลุ) ท่านอธิบายว่า นายธนูนั้นก้าวข้ามเงาประมาณ ๑ คืบ ๔ นิ้ว ได้ ฉับพลันทันที ฉันใด บุคคลมีฝีเท้าเร็วสามารถก้าวเลยสกลจักรวาล ได้ฉับพลันฉันนั้น. บทว่า สนฺธาวนิกาย ได้แก่ วิ่งไปด้วยเท้า. บทว่า เอวมาหํสุ แปลว่า ได้กล่าวแล้วอย่างนี้. จบ อรรถกถาพราหมณสูตรที่ ๗
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka