Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 37 หน้าที่ 890

เล่ม มมร. 37 หน้า 890 ข้อ 247
๒. ปฐมกามเหสสูตร ว่าด้วยกายสักขีบุคคล [๒๔๗] อุ. ดูก่อนอาวุโส พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า กายสักขี ๆ ดังนี้ โดยปริยายเพียงเท่าไรหนอ ๆ พระผู้มีพระ- ภาคเจ้าจึงตรัสกายสักขี ? อา. ดูก่อนอาวุโส ภิกษุในธรรมวินัยนี้ สงัดจากกาม ฯลฯ บรรลุปฐมฌาน และอายตนะนั้นมีอยู่ด้วยอาการใด ๆ เธอย่อม ถูกต้องอายตนะนั้นด้วยกายด้วยอาการนั้น ๆ ก่อนอาวุโส โดย ปริยายแม้เพียงเท่านี้แล พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสกายสักขี. อีกประการหนึ่ง ภิกษุ... บรรลุทุติยฌาน... ตติยฌาน จตุตถฌาน... และอายตนะนั้นมีอยู่ด้วยอาการใด ๆ เธอย่อมถูกต้อง อายตนะนั้นด้วยกายด้วยอาการนั้น ๆ ดูก่อนอาวุโส โดยปริยาย แม้เพียงเท่านี้แล พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสกายสักขี. อีกประการหนึ่ง ภิกษุ... บรรลุอากาสานัญจายตนะ... และอายตนะนั้นมีอยู่ด้วยอาการใด ๆ เธอย่อมถูกต้องอาตนะนั้น ด้วยกายด้วยอาการนั้น ๆ ดูก่อนอาวุโส โดยปริยายแม้เพียงเท่านี้ แล พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสกายสักขี ฯลฯ อีกประการหนึ่ง ภิกษุ... เพราะล่วงเนวสัญญานาสัญญาย- ตนฌานโดยประการทั้งปวง บรรลุสัญญาเวทยิตนิโรธ และอาสวะ ทั้งหลายของเธอย่อมสิ้นไป เพราะเห็นด้วยปัญญา และอายตนะนั้น
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka