Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 37 หน้าที่ 897

เล่ม มมร. 37 หน้า 897 ข้อ 250
อรรถกถาปฐมสันทิฏฐิกสูตรที่ ๕ ปฐมสันทิฏฐิกสูตรที่ ๕ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้. บทว่า สนฺทิฏิโก แปลว่า อันบุคคลพึงเห็นเอง. บทว่า นิพฺพานํ ได้แก่ ดับกิเลส. บทว่า ปรินิพพานํ เป็นไวพจน์ของบทว่า นิพพานํ นั้น. บทว่า ตทงฺคนิพฺพานํ ได้แก่ นิพพานด้วยองค์นั้น มีปฐมฌานเป็นต้น. บทว่า ทิฏฺธมฺมนิพฺพานํ ได้แก่ นิพพานใน อัตภาพนี้นั่นเอง. คำที่เหลือในบททั้งหมดมีเนื้อความง่ายทั้งนั้น ด้วยประการฉะนี้. จบ ปฐมสันทิฏฐิกสูตรที่ ๕ จบ อรรถกถาวรรคที่ ๑๐ จบ ทุติยปัณณาสก์
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka