Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 37 หน้าที่ 912

เล่ม มมร. 37 หน้า 912 ข้อ 276
ทั้งหลาย จิตของภิกษุนั้นย่อมไม่น้อมไปเพื่อความเพียร เพื่อความ ประกอบ เพื่อความสืบต่อ เพื่อความพยายาม จิตของภิกษุย่อม ไม่น้อมไปเพื่อความเพียร เพื่อความประกอบ เพื่อความสืบต่อ เพื่อความพยายาม นี้เป็นธรรมเครื่องผูกจิตประการที่ ๑. อีกประการหนึ่ง ภิกษุยังไม่ปราศจากความกำหนัด ยัง ไม่ปราศจากความพอใจ ยังไม่ปราศจากความรัก ยังไม่ปราศจาก ความกระหาย ยังไม่ปราศจากความเร่าร้อน ยังไม่ปราศจาก ตัณหาในการ... นี้เป็นธรรมเครื่องผูกจิตประการที่ ๒. อีกประการหนึ่ง ภิกษุยังไม่ปราศจากความกำหนัด ยังไม่ ปราศจากความพอใจ ยังไม่ปราศจากความรัก ยังไม่ปราศจาก ความกระหาย ยังไม่ปราศจากความเร่าร้อน ยังไม่ปราศจาก ตัณหาในรูป... นี้เป็นธรรมเครื่องผูกมัดจิตประการที่ ๓. อีกประการหนึ่ง ภิกษุฉันอาหารเต็มท้องพอแก่ความต้อง การแล้ว ประกอบความสุขในการนอน ในการเอน ในการหลับ อยู่... นี้เป็นธรรมเครื่องผูกมัดจิตประการที่ ๔. อีกประการหนึ่ง ภิกษุประพฤติพรหมจรรย์ด้วยตั้งความ ปรารถนาเป็นเทพเจ้าองค์ใดองค์หนึ่งว่า ด้วยศีล วัตร ตบะ หรือ พรหมจรรย์นี้ เราจักเป็นเทพเจ้าหรือเทวดาองค์ใดองค์หนึ่ง ดูก่อน ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุใดประพฤติพรหมจรรย์ ด้วยตั้งความปรารถนา เป็นเทพเจ้าองค์ใดองค์หนึ่งว่า ด้วยศีล วัตร ตบะ หรือ พรหมจรรย์นี้ เราจักเป็นเทพเจ้าหรือเทวดาองค์ใดองค์หนึ่ง จิต ของภิกษุนั้นย่อมไม่น้อมไปเพื่อความเพียร เพื่อความประกอบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka