Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 38 หน้าที่ 140

เล่ม มมร. 38 หน้า 140 ข้อ 40
พ. ดูก่อนอานนท์ บุคคลผู้สมานสงฆ์ผู้แตกกันแล้วให้พร้อมเพรียง กันนั้นจะบันเทิงอยู่ในสวรรค์ตลอดกัปหนึ่ง. ความพร้อมเพรียงแห่งสงฆ์ เป็นเหตุให้เกิด ความสุข และบุคคลผู้อนุเคราะห์สงฆ์ผู้พร้อมเพรียง กันแล้ว ผู้ยินดีแล้วในความพร้อมเพรียงกัน ตั้งอยู่ ในธรรม ย่อมไม่พลาดจากธรรม เป็นแดนเกษม จากโยคะ ย่อมบันเทิงอยู่ในสวรรค์ตลอดกัปหนึ่ง เพราะสมานสงฆ์ให้พร้อมเพรียงกัน. จบอานันทสังฆสามัคคีสูตรที่ ๑๐ จบอุปาลิวรรคที่ ๔ อรรถกถาอานันทสังฆสามัคคีสูตรที่ ๑๐ อานันทสังฆสามัคคีสูตรที่ ๑๐ พึงทราบวินิจฉัยดังต่อไปนี้. บทว่า อนุคฺคโห ได้แก่ ความสงเคราะห์อนุเคราะห์ซึ่งกันและกัน. คำที่เหลือทุกแห่งมีความง่ายทั้งนั้น. จบอรรถกถาอานันทสังฆสามัคคีสูตรที่ ๑๐ จบอุปาลิวรรคที่ ๔ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. ปฐมอุปาลิสูตร ๒. ทุติยอุปาลิสูตร ๓. อุพพาหสูตร ๔. อุปสัมปทาสูตร ๕. นิสสยสูตร ๖. สามเณรสูตร ๗. อุปาลิ- สังฆเภทสูตร ๘. อุปาลิสังฆสามัคคีสูตร ๙. อานันทสังฆเภทสูตร ๑๐. อานันทสังฆสามัคคีสูตร.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka