Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 38 หน้าที่ 385

เล่ม มมร. 38 หน้า 385 ข้อ 123 124
ปาริสุทธิวรรคที่ ๓ ๑. ปริสุทธิสูตร ว่าด้วยธรรม ๑๐ ที่เว้นจากสุคตวินัยแล้วไม่มี [๑๒๓] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการนี้ เป็นธรรม บริสุทธิ์ผุดผ่อง เว้นจากสุคตวินัยแล้วย่อมไม่มี ธรรม ๑๐ ประการเป็นไฉน คือ สัมมาทิฏฐิ สัมมาสังกัปปะ สัมมาวาจา สัมมากัมมันตะ สัมมาอาชีวะ สัมมาวายามะ สัมมาสติ สัมมาสมาธิ สัมมาญาณะ สัมมาวิมุตติ ดูก่อน ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๑๐ ประการนี้แล เป็นธรรมบริสุทธิ์ผุดผ่อง เว้น จากสุคตวินัยแล้วย่อมไม่มี. จบปริสุทธิสูตรที่ ๑ ปาริสุทธิวรรคที่ ๓ อรรถกถาปริสุทธิสูตรที่ ๑ ปาริสุทธิวรรคที่ ๓ ปริสุทธิสูตรที่ ๑ พึงทราบวินิจฉัยดังต่อไปนี้. บทว่า ปริสุทฺธา ได้แก่ ไร้มลทิน. บทว่า ปริโยทาตา ได้แก่ ประภัสสร เป็นแดนซ่านแห่งรัศมี. จบอรรถกถาปริสุทธิสูตรที่ ๑ ๒. อุปปันนสูตร ว่าด้วยธรรม ๑๐ ที่เว้นจากสุคตวินัยแล้วย่อมไม่เกิดขึ้น [๑๒๔] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรมทั้งหลาย ๑๐ ประการนี้ ที่ยัง
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka