Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 38 หน้าที่ 390

เล่ม มมร. 38 หน้า 390 ข้อ 133
มิจฉากัมมันตะ ๑ มิจฉาอาชีวะ ๑ มิจฉาวายามะ ๑ มิจฉาสติ ๑ มิจฉา- สมาธิ ๑ มิจฉาญาณะ ๑ มิจฉาวิมุตติ ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย มิจฉัตตะ ๑๐ ประการนี้แล. จบมิจฉัตตสูตรที่ ๑๐ ๑๑. สัมมัตตสูตร ว่าด้วยสัมมัตตธรรม ๑๐ ประการ [๑๓๓] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัมมัตตะ (ความเป็นชอบ) ๑๐ ประการนี้ ๑๐ ประการเป็นไฉน คือ สัมมาทิฏฐิ ๑ สัมมาสังกัปปะ ๑ สัมมาวาจา ๑ สัมมากัมมันตะ ๑ สัมมาอาชีวะ ๑ สัมมาวายามะ ๑ สัมมา- สติ ๑ สัมมาสมาธิ ๑ สัมมาญาณะ ๑ สัมมาวิมุตติ ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัมมัตตะ ๑๐ ประการนี้แล. จบสัมมัตตสูตรที่ ๑๑ จบปาริสุทธิวรรคที่ ๓ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ ๑. ปริสุทธิสูตร ๒. อุปปันนสูตร ๓. มหัปผลสูตร ๔. ปริโย- สานสูตร ๕. เอกันตสูตร ๖. ปฐมภาวิตสูตร ๗. ทุติยภาวิตสูตร ๘. ตติยภาวิตสูตร ๙. จตุตถภาวิตสูตร ๑๐. มิจฉัตตสูตร ๑๑. สัมมัตต- สูตร.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka