Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 38 หน้าที่ 412

เล่ม มมร. 38 หน้า 412 ข้อ 159
โน้น คือ นิพพาน บัณฑิตละธรรมดำเสียแล้ว พึง ยังธรรมขาวให้เจริญ บัณฑิตละกามทั้งหลายแล้ว เป็นผู้ไม่มีกังวล ออกาจากความอาลัย อาศัยธรรมไม่ มีความอาลัย พึงปรารถนาควานยินดียิ่งในวิเวกที่ ยินดีได้แสนยาก บัณฑิตพึงชำระตนให้ผ่องแผ้ว จาก เครื่องเศร้าหมองจิตทั้งหลาย บัณฑิตเหล่าใด อบรม จิตโดยชอบในองค์ธรรมเป็นเครื่องตรัสรู้ทั้งหลาย ไม่ ถือมั่นแล้ว ยินดีในนิพพานเป็นที่สละความถือมั่น บัณฑิตเหล่านั้นสิ้นอาสวะมีความรุ่งเรื่อง ดับสนิทแล้ว ในโลก. จบสคารวสูตรที่ ๓ ๔. โอริมสูตร ว่าด้วยฝั่งนี้และฝั่งโน้น [๑๕๙] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงฝั่งนี้และฝั่งโน้นแก่เธอ ทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าว ภิกษุเหล่านั้นทูลรับ แด่พระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า ดูก่อนภิกษุทั้ง- หลาย ฝั่งนี้เป็นไฉนและฝั่งโน้นเป็นไฉน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ปาณาติบาต เป็นฝั่งนี้ เจตนาเครื่องเว้นจากปาณาติบาต เป็นฝั่งโน้น ... มิจฉาทิฏฐิ เป็นฝั่งนี้ สัมมาทิฏฐิเป็นฝั่งโน้น ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้แลเป็นฝั่งนี้ นี้แลเป็นฝั่งโน้น.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka