Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 38 หน้าที่ 448

เล่ม มมร. 38 หน้า 448 ข้อ 177
ฆ่าสัตว์ ฯลฯ ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรมที่มีทุกข์เป็นกำไร ดูก่อน ภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมที่มีสุขเป็นกำไรเป็นไฉน การงดเว้นจากการฆ่า สัตว์ ฯ ลฯ ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรมที่มีสุขเป็นกำไร. จบทุกขุทรยสุขุทรยธรรมสูตรที่ ๑๐ ๑๑. ทุกขวิปากสุขวิปากธรรมสูตร ว่าด้วยธรรมที่มีทุกข์และสุขเป็นวิบาก [๑๗๗] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมอันมีทุกข์เป็น วิบากและธรรมอันมีสุขเป็นวิบากแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง จงใส่ใจให้ดี เราจักกล่าว ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมอันมีทุกข์เป็น วิบากเป็นไฉน การฆ่าสัตว์ ฯลฯ ความเห็นผิด นี้เรียกว่าธรรม อันมีทุกข์เป็นวิบาก ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมอันมีสุขเป็นวิบากเป็น ไฉน การงดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ฯลฯ ความเห็นชอบ นี้เรียกว่าธรรม อันมีสุขเป็นวิบาก. จบทุกขวิปากสุขวิปากธรรมสูตรที่ ๑๑ จบสุนทรวรรคที่ ๓ อรรถกถาสุนทรวรรคที่ ๓ สุนทรวรรคที่ ๓ ก็มีเนื้อความง่ายเหมือนกันแล. จบอรรถกถาสุนทรวรรคที่ ๓ จบจตุตถปัณณาสก์
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka