Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 38 หน้าที่ 590

เล่ม มมร. 38 หน้า 590 ข้อ 229
อารมณ์ที่ทราบ ธรรมที่รู้แจ้ง ที่ถึงแล้ว แสวงหาแล้ว ตรองตามแล้ว ด้วยใจ ก็แต่ว่าพึงเป็นผู้มีสัญญา. จบจตุตถสมาธิสูตรที่ ๑๑ จบทุติยวรรคที่ ๒ อรรถกถาปฐมสมาธิสูตรที่ ๘ เป็นต้น คำที่เหลือในวรรคนี้ และในพระสูตรทั้งปวงนอกเหนือจากนี้ มี อรรถง่ายทั้งนั้น ฉะนี้แล. จบอรรถกถาปฐมสมาธิสูตรที่ ๘ เป็นต้น จบมโนรถปูรณี อรรถกถาอังคุตตรนิกาย เอกาทสกนิบาต รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้คือ ๑. ปฐมมหานามสูตร ๒. ทุติยมหานามสูตร ๓. นันทิยสูตร ๔. สุภูติสูตร ๕.เมตตาสูตร ๖.ทสมสูตร ๗.โคปาลกสูตร ๘. ปฐมสมาธิ- สูตรที่ ๙.ทุติยสมาธิสูตร ๑๐. ตติยสมาธิสูตร ๑๑. จตุตถสมาธิสูตร พระสูตรที่ไม่สงเคราะห์ด้วยปัณ๑ณาสก์ ว่าด้วยพระองค์ประกอบของนายโคบาล ๑๑ ประการ [๒๒๙] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นายโคบาลผู้ประกอบด้วยองค์ ๑๑ ประการ เป็นผู้ไม่สามารถจะเลี้ยงฝูงโคให้เจริญแพร่หลายได้ องค์ ๑๑ ๑. ไม่มีอรรถกถาอธิบาย.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka