Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 39 หน้าที่ 2

เล่ม มมร. 39 หน้า 2 ข้อ 1
ปรมัตถโชติกา อรรถกถาขุททกนิกาย ขุททกปาฐะ ข้อนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น คำปรารภพระคัมภีร์ นิเทศนี้ว่า ข้าพเจ้าถึงพระพุทธเจ้าเป็นสรณะ ข้าพเจ้าถึงพระธรรมเป็นสรณะ ข้าพเจ้าถึงพระสงฆ์เป็นสรณะ แม้วาระที่ ๒ ที่ ๓ ก็เหมือนกัน เป็นนิเทศอธิบายเรื่องการถึงพระ สรณตรัย เป็นข้อต้นของคัมภีร์ขุททกปาฐะ. บัดนี้ เพื่อเปิดเผย จำแนก ทำให้ง่ายซึ้งเนื้อความแห่งบาลีนี้ ข้าพเจ้า จะกล่าวอธิบายข้อนี้ ด้วยอรรถกถาขุททกปาฐะ ชื่อว่าปรมัตถโชติกา ข้าพเจ้าไหว้พระรัตนตรัย ที่สูงสุดแห่งวัตถุ ทั้งหลายที่ควรไหว้แล้ว จักทำการพรรณนาความแห่ง ขุททกปาฐะ การพรรณนานี้อันข้าพเจ้าผู้รู้พระศาสนา น้อยทำได้ยากยิ่ง เพราะขุททกปาฐะ มีอรรถลึกซึ้งก็จริง อยู่ ถึงอย่างนั้น เพราะเหตุที่ข้อวินิจฉัยของท่านบุรพา- จารย์ยังมีอยู่เป็นนิตย์ถึงวันนี้ และนวังคสัตถุศาสน์ยัง ดำรงอยู่อย่างเดิม ฉะนั้น ข้าพเจ้าจะอาศัยนวังคสัตถุ-
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka