Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 39 หน้าที่ 303

เล่ม มมร. 39 หน้า 303 ข้อ 9
ขุมทรัพย์นั้น ชื่อว่าฝังไว้ดีแล้ว ใคร ๆ ไม่อาจ ผจญได้ เป็นของติดตามตนไปได้ บรรดาโภคะ ทั้งหลายที่เขาจำต้องละไป เขาก็พาขุมทรัพย์คือบุญ นั้นไป. ขุมทรัพย์คือบุญ ไม่สาธารณะแต่ชนเหล่าอื่น โจรก็ลักไปไม่ได้ บุญนิธิอันใด ติดตามตนไปได้ ปราชญ์พึงทำบุญนิธิอันนั้น. บุญนิธินั้น อำนวยผลที่น่าปรารถนาทุกอย่างแก่ เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย. เทวดาและมนุษย์ปรารถนา นักซึ่งอิฐผลใด ๆ อิฐผลทั้งหมดนั้น ๆ อันบุคคลย่อม ได้ด้วยบุญนิธินี้. ความมีวรรณะงาม ความมีเสียงเพราะ ความมี ทรวดทรงดี ความมีรูปงาม ความเป็นใหญ่ยิ่ง ความ มีบริวาร อิฐผลทั้งหมดนั้น อันบุคคลย่อมได้ด้วยบุญ นิธินี้. ความเป็นพระราชาเฉพาะประเทศ ความเป็น ใหญ่ [คือจักรพรรดิราช] สุขของพระเจ้าจักรพรรดิที่ น่ารัก ความเป็นพระราชาแห่งเทวดาในทิพยกายทั้ง หลาย อิฐผลทั้งหมดนั้น อันบุคคลย่อมได้ด้วยบุญ- นิธินี้.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka