พระไตรปิฎก

พระราชาทรงถวายจีวรแก่พระอานนท์ วันหนึ่ง หญิงเหล่านั้น ฟังธรรมกถาของพระเถระแล้ว เลื่อมใส ได้กระทำการบูชาธรรมด้วยผ้าอุตราสงค์ ๕๐๐ ผืน. อุตราสงค์ผืน หนึ่ง ๆ ย่อมมีค่าถึง ๕๐๐. พระราชาไม่ทรงเห็นผ้าสักผืนหนึ่งของหญิง เหล่านั้น จึงตรัสถามว่า " ผ้าอุตราสงค์อยู่ที่ไหน ?" พวกหญิง. พวกหม่อมฉันถวายแล้วแด่พระผู้เป็นเจ้า. พระราชา. พระผู้เป็นเจ้านั้น รับทั้งหมดหรือ ? พวกหญิง. เพคะ รับ (ทั้งหมด). พระราชาเสด็จเข้าไปหาพระเถระแล้ว ตรัสถามความที่หญิงเหล่านั้น ถวายผ้าอุตราสงค์ ทรงสดับความที่ผ้าอันหญิงเหล่านั้นถวายแล้ว และ ความที่พระเถระรับไว้แล้ว จึงตรัสถามว่า "ท่านผู้เจริญ ผ้าทั้งหลาย มากเกินไปมิใช่หรือ ? ท่านจักทำอะไรด้วยผ้ามีประมาณเท่านี้ ?" พระเถระ. มหาบพิตร อาตมภาพรับผ้าไว้พอแก่อาตมภาพแล้ว จัก ถวายผ้าที่เหลือแก่ภิกษุทั้งหลายผู้มีจีวรเก่า. พระราชา. ภิกษุทั้งหลาย จักทำจีวรเก่าของตนให้เป็นอะไร ? พระเถระ. เธอจักให้แก่ภิกษุผู้มีจีวรเก่ากว่าทั้งหลาย. พระราชา. ภิกษุเหล่านั้นจักทำจีวรเก่าของตนให้เป็นอะไร ? พระเถระ. เธอจักทำให้เป็นผ้าปูนอน. พระราชา. เธอจักทำผ้าปูนอนเก่าให้เป็นอะไร ? พระเถระ. เธอจักทำให้เป็นผ้าปูพื้น. พระราชา. เธอจักทำผ้าปูพื้นเก่าให้เป็นอะไร ? พระเถระ. ขอถวายพระพร เธอจักทำให้เป็นผ้าเช็ดเท้า.