พระไตรปิฎก

บาทพระคาถาว่า นิพฺพานสฺเสว สนฺติเก ความว่า ตั้งอยู่ใน ที่ใกล้ทีเดียวแห่งกิเลสปรินิพพาน (การดับกิเลส ) บ้าง อนุปาทา- ปรินิพพาน (การดับด้วยหาเชื้อมิได้) บ้าง. ในกาลจบพระคาถา พระติสสเถระผู้มีปกติอยู่ในนิคม บรรลุ พระอรหัต พร้อมด้วยปฏิสัมภิทาทั้งหลายแล้ว. ชนแม้เหล่าอื่นเป็นอันมาก ได้เป็นอริยบุคคล มีพระโสดาบันเป็นต้น. เทศนามีผลมากแก่มหาชน ดังนี้แล. เรื่องพระติสสเถระผู้มีปกติอยู่ในนิคม จบ. อัปปมาทวรรควรรณนา จบ. วรรคที่ ๒ จบ.