Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 41 หน้าที่ 276

เล่ม มมร. 41 หน้า 276 ข้อ 15
สถานที่สัตว์เคยตายและไม่เคยตาย ลำดับนั้น พระศาสดา ตรัสถามสามเณรนั้นอีกว่า "ติสสะ เธอ อยู่ที่ไหน ? สามเณร. อยู่ที่เงื้อมเขานี้ พระเจ้าข้า. พระศาสดา. ก็เมื่ออยู่ในที่นั้น คิดอย่างไร ? สามเณร. ข้าพระองค์คิดว่า ' การกำหนดที่ทิ้งสรีระ อันเราผู้ตาย อยู่ ทำแล้วในที่นี้ ไม่มี' พระเจ้าข้า. พระศาสดา. ตรัสว่า "ดีละ ดีละ ติสสะ, ข้อนี้ อย่างนั้น, เพราะชื่อว่าสถานที่แห่งสัตว์เหล่านี้ ผู้ที่ไม่นอนตายบนแผ่นดิน ไม่มี " ดังนี้แล้ว จึงตรัสอุปสาฬหกชาดก๑ในทุกนิบาตนี้ว่า :- " พราหมณ์ นามว่าอุปสาฬหก หมื่นสี่พัน ถูกไฟไหม้แล้วในประเทศนี้, สถานที่อันสัตว์ไม่เคย ตายไม่มีในโลก. ความสัตย์ ๑ ธรรม ๑ ความไม่ เบียดเบียน ๑ ความสำรวม ๑ ความฝึกฝน (ทรมาน) ๑ มีอยู่ที่ใด, พระอริยเจ้าทั้งหลาย ย่อมเสพที่เช่นนั้น, สถานที่นั้นชื่อว่า อันสัตว์ไม่ เคยตายในโลก." เมื่อสัตว์ทั้งหลาย ทำการทอดทิ้งสรีระไว้เหนือแผ่นดิน ตายอยู่, สัตว์ทั้งหลาย ชื่อว่าตายในประเทศที่ไม่เคยตาย ย่อมไม่มี ด้วยประการ ฉะนี้. ๑. ขุ. ชา. ๒๗/๕๗. อรรถกถา. ๓/๗๐.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka