Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 42 หน้าที่ 15

เล่ม มมร. 42 หน้า 15 ข้อ 19
เท่านี้ พึงทำบ่อยๆ แม้ในขณะทำบุญนั้น พึงทำความพอใจ คือความ ชอบใจ ได้แก่ความอุตสาหะในบุญนั่นแหละ. ถามว่า " เพราะเหตุไร? " วิสัชนาว่า เพราะว่าความสั่งสมบุญให้เกิดสุข อธิบายว่า เพราะว่า ความสั่งสมคือความพอกพูนบุญ ชื่อว่าให้เกิดสุข เพราะเป็นเหตุนำความ สุขมาให้ในโลกนี้และโลกหน้า. ในกาลจบเทศนา นางเทวธิดานั้น ยืนอยู่ในที่สุดทาง ๔๕ โยชน์ นั่นแล ได้บรรลุโสดาปัตติผลแล้ว ดังนี้แล. เรื่องนางลาชเทวธิดา จบ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka