พระไตรปิฎก

กุศล บุคคลนั้นย่อมยังโลกนี้ให้สว่าง เหมือนดวง จันทร์พ้นแล้วจากหมอกฉะนั้น. ๗. สัตว์โลกนี้เป็นเหมือนคนบอด ในโลกนี้น้อย คนนักจะเห็นแจ้ง น้อยคนนักจะไปในสวรรค์ เหมือน นกหลุดเเล้วจากข่าย (มีน้อย) ฉะนั้น. ๘. หงส์ทั้งหลาย ย่อมไปในทางแห่งดวงอาทิตย์ ท่านผู้มีฤทธิ์ทั้งหลายย่อมไปในอากาศด้วยฤทธิ์ ธีรชน ชนะมารพร้อมทั้งพาหนะแล้ว ย่อมออกไปจากโลกได้. ๙. บาปอันชนผู้ก้าวล่วงธรรมอย่างเอกเสีย ผู้ มักพูดเท็จ ผู้มีปรโลกอันล่วงเลยเสียแล้ว ไม่พึงทำ ย่อมไม่มี. ๑๐. พวกคนตระหนี่ จะไปสู่เทวโลกไม่ได้เลย พวกชนพาลแล ย่อมไม่สรรเสริญทาน ส่วนนัก- ปราชญ์อนุโมทนาทานอยู่ เพราะเหตุนั้นนั่นแล นัก- ปราชญ์นั้นจึงเป็นผู้มีสุขในโลกหน้า. ๑๑. โสดาปัตติผลประเสริฐกว่าความเป็นเอกราช ในแผ่นดิน กว่าการไปสู่สวรรค์ และกว่าความเป็น ใหญ่ในโลกทั้งปวง. จบโลกวรรคที่ ๑๓