Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 42 หน้าที่ 244

เล่ม มมร. 42 หน้า 244 ข้อ 23
เท่านี้ในกาลก่อน. แต่ภายหลังเธอได้กัลยาณมิตรเป็นปัจจัย จึงได้เป็น ผู้ไม่ประมาท; เหตุนั้น บาปกรรมนั้นอันบุตรของเราละได้แล้วด้วยกุศล" ดังนี้แล้ว จึงตรัสพระคาถานี้ว่า :- ๖. ยสฺส ปาปํ กตํ กมฺมํ กุสเลน ปิถียติ โส อิมํ โลกํ ปภาเสติ อพฺภา มุตฺโตว จนฺทิมา " บุคคลใด ละบาปกรรมที่ตนทำไว้เเล้วได้ด้วย กุศล, บุคคลนั้น ย่อมยังโลกนี้ให้สว่าง เหมือน ดวงจันทร์พ้นแล้วจากหมอก ฉะนั้น. " แก้อรรถ บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า กุสเลน พระศาสดาตรัสหมายเอาพระ- อรหัตมรรค. คำที่เหลือ มีเนื้อความตื้นทั้งนั้น. ในเวลาจบเทศนา ชนเป็นอันมากบรรลุอริยผลทั้งหลาย มีโสดา- ปัตติผลเป็นต้น. เรื่องพระอังคุลิมาลเถระ จบ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka