พระไตรปิฎก

มนุษย์. พวกโคก็ไปสู่สำนักของโค พวกบรรพชิตก็ไปสู่สำนักของพวก บรรพชิต, ท่านอย่าทำอย่างนั้น, ขอจงให้ที่พักอยู่แก่ข้าพเจ้า. อัคคิทัต. ก็ท่านเป็นบรรพชิตหรือ ? พระเถระ. เออ ข้าพเจ้าเป็นบรรพชิต. อัคคิทัต. ถ้าท่านเป็นบรรพชิตไซร้. สิ่งของคือสาแหรกบริขารแห่ง บรรพชิต ของท่านอยู่ไหน ? พระเถระ. บริขารของข้าพเจ้ามีอยู่. ข้าพเจ้าคิดเห็นว่า ' ก็การถือ บริขารนั้นเป็นแผนก เที่ยวไป ลำบาก ' ดังนี้แล้ว จึงถือบริขารนั้นไว้ โดยภายในนั้นแลเที่ยวไป พราหมณ์. " พราหมณ์นั้นโกรธพระเถระว่า " ท่านจักถือบริขารนั้นเที่ยวไป หรือ ? " ลำดับนั้น พระเถระจึงพูดกะเขาว่า " (จงหลีกไป) อัคคิทัต ท่านอย่าโกรธ (ข้าพเจ้า). จงบอกสถานที่พักอยู่แก่ข้าพเจ้า. " อัคคิทัต. สถานที่พักอยู่ที่นี้ไม่มี. พระเถระ. ก็ใคร ? อยู่บนกองทรายนั่น. อัคคิทัต. นาคราชตัวหนึ่ง. พระเถระ. ท่านจงให้ที่นั้น แก่ข้าพเจ้า. อัคคิทัต. ข้าพเจ้าไม่อาจให้ได้. กรรมของนาคราชนั่นร้ายกาจ. พระเถระ. ช่างเถอะ, ขอท่านจงให้แก่เราเถิด. อัคคิทัต. ถ้าเช่นนั้น ท่านจงรู้เองเถิด. พระเถระผจญกับนาคราช พระเถระ ผินหน้าตรงกองทรายไปแล้ว. นาคราชเห็นพระเถระ นั้นมา จึงดำริว่า " พระสมณะนี้มาข้างนี้, เห็นจะไม่ทราบความที่เรามีอยู่;