พระไตรปิฎก

เป็นทุกข์อย่างยิ่ง บัณฑิตทราบเนื้อความนั้นตาม ความจริงแล้ว (กระทำให้แจ้งซึ่งพระนิพพาน) เพราะ พระนิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง. ๖. ลาภทั้งหลายมีความไม่มีโรคเป็นอย่างยิ่ง ทรัพย์มีความสันโดษเป็นอย่างยิ่ง ญาติมีความคุ้นเคย เป็นอย่างยิ่ง พระนิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง. ๗. บุคคลดื่มรสอันเกิดแต่วิเวก และรสพระ- นิพพานเป็นที่เข้าไปสงบ ดื่มรสปีติอันเกิดแต่ธรรม ย่อมเป็นผู้ร่วมความกระวนกระวาย ไม่มีบาป. ๘. การพบเห็นเหล่าอริยบุคคลเป็นการดี การ อยู่ร่วม (ด้วยเหล่าอริยบุคคล) ให้เกิดสุขทุกเมื่อ บุคคลพึงเป็นผู้มีความสุขเป็นนิตย์แท้จริง เพราะไม่ พบเห็นพวกคนพาล เพราะว่าคนเที่ยวสมาคมกับคน พาล ย่อมโศกเศร้าตลอดกาลยืดยาวนาน ความอยู่ ร่วมกับพวกคนพาล ให้เกิดทุกข์เสมอไป เหมือน ความอยู่ร่วมด้วยศัตรู ปราชญ์มีความอยู่ร่วมกันเป็น สุข เหมือนสมาคมเเห่งญาติ เพราะฉะนั้นแล ท่าน ทั้งหลายจงคบหาผู้ที่เป็นปราชญ์ และมีปัญญา ทั้ง เป็นพหุสูต นำธุระไปเป็นปกติ มีวัตร เป็นอริยบุคคล เป็นสัตบุรุษ มีปัญญาดีเช่นนั้น เหมือนพระจันทร์ ซ่องเสพคลองแห่งนักษัตรฤกษ์ฉะนั้น. จบสุขวรรคที่ ๑๕