พระไตรปิฎก

๓. อกฺโกเธน ชิเน โกธํ อสาธุํ สาธุนา ชิเน ชิเน กทริยํ ทาเนน สจฺเจนาลิกวาทินํ. " พึงชนะคนโกรธ ด้วยความไม่โกรธ, พึงชนะ คนไม่ดี ด้วยความดี พึงชนะคนตระหนี่ ด้วยการ ให้ พึงชนะคนพูดเหลวไหล ด้วยคำจริง. " แก้อรรถ บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า อกฺโกเธน ความว่า บุคคลผู้มักโกรธ แล พึงเป็นผู้อันบุคคลพึงชนะด้วยความไม่โกรธ. ผู้ไม่ดี คือผู้ไม่เจริญ เป็นผู้อันบุคคลพึงชนะด้วยความดี, ผู้ตระหนี่ คือเหนียวแน่นจัด เป็นผู้ อันบุคคลพึงชนะด้วยจิตคิดสละของของตน, คนพูดเหลาะแหละ อันบุคคล พึงชนะด้วยคำจริง; เพราะเหตุนั้น พระศาสดาจึงตรัสอย่างนี้ว่า " อกฺโก- เธน ชิเน โกธํ ฯ เป ฯ สจฺเจนาลิกวาทินํ. " ในกาลจบเทศนา นางสิริมาพร้อมด้วยญาติทั้ง ๕๐๐ ตั้งอยู่แล้วใน โสดาปัตติผล ดังนี้แล. เรื่องอุตตราอุบาสิกา จบ.