Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 43 หน้าที่ 144

เล่ม มมร. 43 หน้า 144 ข้อ 31
วันและกลางคืน (ชนเหล่านั้น) เป็นสาวกของพระ- โคดม ตื่นอยู่ด้วยดีในกาลทุกเมื่อ. ๖. การบวชก็ยาก การยินดีก็ยาก เรือนที่ ปกครองไม่ดีให้เกิดทุกข์ การอยู่ร่วมกับผู้เสมอกัน เป็นทุกข์ ผู้เดินทางไกลก็ถูกทุกข์ติดตาม เพราะ- ฉะนั้น ไม่พึงเป็นผู้เดินทางไกล และไม่พึงเป็นผู้อัน ทุกข์ติดตาม. ๗. ผู้มีศรัทธา สมบูรณ์ด้วยศีล เพียบพร้อม ด้วยยศและโภคะ จะไปประเทศใด ๆ ย่อมเป็นผู้อัน เขาบูชาแล้ว ในประเทศนั้น ๆ ทีเดียว. ๘. สัตบุรุษทั้งหลาย ย่อมปรากฏในที่ไกล เหมือนภูเขาหิมพานต์ (ส่วน) อสัตบุรุษย่อมไม่ ปรากฏในที่นี้ เหมือนลูกศรอันเขาซัด (ยิง) ไปใน ราตรีฉะนั้น. ๙. ภิกษุพึงเสพที่นั่งคนเดียว ที่นอนคนเดียว พึงเป็นผู้เดียว ไม่เกียจคร้านเที่ยวไป เป็นผู้เดียว ทรมานตน เป็นผู้ยินดียิ่งในราวป่า. จบปกิณณกวรรคที่ ๒๑
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka