พระไตรปิฎก

บทว่า ปรทารูปเสวี ความว่า เข้าไปเสพภรรยาของคนอื่นอยู่ ชื่อ ว่ามักประพฤตินอกทาง. บทว่า อปุญฺลาภํ ได้แก่ การได้อกุศล. บทว่า น นิกามเสยฺยํ ความว่า บุคคลนั้นไม่ได้การนอนอย่างที่ ตนปรารถนา ย่อมได้การนอนตลอดกาลนิดหน่อยเท่านั้น ซึ่งตนไม่ ปรารถนา. บทว่า อปุญฺลาโภ จ ความว่า การได้สิ่งอันไม่เป็นบุญนี้อย่างหนึ่ง คติอันลามก กล่าวคือนรก เพราะสิ่งอันไม่เป็นบุญนั้น (เป็นเหตุ) อย่าง หนึ่ง ย่อมมีแก่บุคคลนั้น อย่างนี้. สองบทว่า รตี จ โถกิกา ความว่า แม้ความยินดีของบุรุษผู้กลัว นั้น กับหญิงผู้กลัวมีประมาณน้อย คือมีนิดหน่อย. บทว่า ครุกํ ความว่า อนึ่ง พระราชาย่อมลงอาชญาอย่างหนักด้วย สามารถแห่งการตัดมือเป็นต้น. บทว่า ตสฺมา เป็นต้น ความว่า บุคคลผู้เสพภรรยาของคนอื่น ย่อมถึงฐานะทั้งหลายมีสิ่งมิใช่บุญเป็นต้นเหล่านั้น; เพราะฉะนั้น นระจึง ไม่ควรเสพภรรยาของคนอื่น. ในกาลจบเทศนา นายเขมกะดำรงอยู่ในโสดาปัตติผลแล้ว. ตั้งแต่ นั้นมา มหาชนยังกาลให้ผ่านไปอย่างสบาย. บุรพกรรมของนายเขมกะ ถามว่า " ก็บุรพกรรมของนายเขมกะนั้น เป็นอย่างไร ? " แก้ว่า " ดังได้สดับมา ในสมัยของพระพุทธเจ้าพระนามว่ากัสสป